Fruc(k) Fructose

Ik denk nog vaak aan hoe het toen begon. We lagen arm in arm in het gras onder de zon…

Zo begon het zeker niet, maar ik weet nog wel goed hoe het begon. Het was ‘s ochtends vroeg. Mijn maag gromde van de honger. Ik mocht niets eten tot ik de test gedaan had. Mijn ontbijt bestond uit een glas water waarin vruchtensuiker (fructose) opgelost werd. Vervolgens moest ik op bepaalde tijdstippen in tubes blazen, tot zeven keer toe. Daar was ik letterlijk wel even zoet mee.

Ik kiepte het glas kwiek achterover. De oplossing was zo zoet dat het mijn gehemelte prikkelde. Ik zette me neer in de zetel en bladerde doorheen de tv-opnames. De timer tikte en plots was het daar… Het gevoel dat ik al anderhalf jaar kende, maar geen enkele dokter wist te plaatsen. Waarna het al snel in het hokje tussen de oren en stress belandde. Moedeloos maakte het me.

Mijn lichaam begon te vechten tegen de vloeistof. Mijn maag draaide alsof ik net een wilde rit in een achtbaan achter de rug had. Mijn darmen leken de achtbaan zelve en al mijn prikkels werden geactiveerd. Ik kreeg het warm. Klammig stond ik op om naar het toilet te gaan. Ziek.

Eén dag later kreeg ik het verdict. Fructose intolerantie in een gradatie dat de ziekenhuisarts nog nooit had gezien. Vanaf een waarde van 20 beland je in de rode zone en ben je intolerant. Op mijn hoogtepunt (of noem het eerder dieptepunt) zat ik aan 151.

Het is nu meer dan een halfjaar geleden, maar ik weet nog goed hoe het begon. Toen ik vorige week tijdens het inpakken voor de verhuis op mijn uitslag botste, besefte ik weer hoe hard het mijn leven veranderde. Een begin van een zoektocht wat nog steeds een echte struggle blijft. Zeker omdat weinig artsen in België van deze intolerantie op de hoogte zijn. In Australië is het dan weer enorm gekend en de dokter in het Universitair Ziekenhuis van Antwerpen zegt dat het slechts een kwestie is van tijd.

Toch valt de zoektocht niet altijd even mee, blijft het gemis van zoet groot (chocolade, desserten, frisdranken) en vraagt het allemaal geduld. Dit artikel is zeker niet bedoeld als klaagzang want ik weet dat er duuzend ergere aandoeningen bestaan. Enkel was de lange periode voor de diagnose de zwartste in mijn leven. Zowel werken, uitstapjes als op reis gaan gingen me niet af. Het ziek zijn vrat aan me en ik omschreef mijn gevoel vaak als 3 dagen pukkelpop achter de rug te hebben, inclusief kater, enkel nu na nachten van 10u slaap.

Wat is het?

Normaal gesproken wordt fructose via een speciaal transport eiwit (de glucosetransporten GLUT-5) in de darmwandcellen opgenomen. Bij Fructose Malabsorptie is deze werking verstoord of ontbreken de eiwitten waardoor de fructose in hoge concentratie in de dikke darm terechtkomt met alle gevolgen vandien. Zowel misselijkheid, diarree, buikkrampen, spierpijn en (chronische) vermoeidheid zijn gekende klachten van deze intolerantie.

Wanneer mensen vragen in wat dan precies fructose zit, is “in alles” geen overdreven antwoord. Voornamelijk de aanwezigheid in gewone suiker maakt de zoektocht naar verdraagbaar voedsel erg moeilijk. Verder vind je fructose terug in fruit (appelen, peren, abrikozen, kersen,  mango, perzik…), groenten (asperges, bloemkool, prei, maïs, champignons, ajuin, erwten, look…) tarwe (brood, pasta…) en als je dan de lactose intolerantie erbij neemt (melk, boter, kaas…) is de inspiratie naar een lekkere maaltijd snel zoek.

Om positief te eindigen heb ik het afgelopen halfjaar enorm veel geleerd van mijn lichaam. De pijn na een verkeerde maaltijd blijft enorm maar na wat gepuzzel vind ik vaak de oorzaak. Mijn verloren kilo’s zijn gelukkig bijna terug door suikervrij te eten (oh tegenstrijdigheid) en afgelopen winter kreeg ik opvallend minder bezoek van virussen.

Om informatie uit te wisselen met anderen en gemotiveerd te blijven tijdens de zoektocht, richtte ik enkele maanden geleden de Facebook pagina Lactose- en Fructosevrij leven op. Momenteel telt de pagina 56 fans met voornamelijk een sterke groei de afgelopen weken. Bij mijn laatste bezoek aan de huisarts, die voor mij nog nooit van de aandoening had gehoord, bleken er twee andere patiënten ook de diagnose gekregen te hebben en niet de deur uit te geraken.

Het is een kwestie van tijd, maar ook tijd is kostbaar. Mocht je twijfelen, aarzel niet om bij je arts ten rade te gaan voor een test. Je lichaam kennen en daarmee de symptomen gedeeltelijk zelf in de hand krijgen is het allemaal waard.

fructose intolerantie

  1. Oooooh zo herkenbaar!
    Na jaren van sukkelen met de laatste 8 maanden echt het gevoel te hebben zoals jij het beschrijft… Het gevoel dat je dagen bent uit geweest en een kater hebt, spierpijn, constant oververmoeid, migraine, misselijk…. Eindelijk de diagnose, lactose en fructose intolerant en dat zit echt OVERAL in!
    Wat een ramp als je iets “test” en ineens terug ziek bent!! 3 dagen ellende!
    Ik zou zeggen sterkte en succes met de zoektocht naar eten! In Duitsland staan ze duidelijk verder en hebben ze meer producten!
    Groetjes

  2. Hier ook enorm herkenbaar… weet sinds een aantal weken dat ik ook fructose intolerantie heb net als jij in hoge gradatie 110. Ik ben sinds deze week met het fodmap dieet moeten starten, maar het is inderdaad niet evident koekjes te vinden enz… zonder fructose, tarwebloem, … . Voor mij is het echt nog uitzoeken. Ik ben nu 3 dagen bezig en heb nog steeds een misselijk gevoel, neem ondertussen nog wel antibiotica in voor exczeem. Had jij dit ook zo enorm die misselijkheid ? Steeds de neiging of je moet braken en af en toe steken t.h.v. de linkse kant van je buik, opgezette buik, enz … ? Ik kan dit een hele dag door hebben en vroeg me af of dit bij jullie ook zo is … In de hoop op een reactie :) ! Groetjes

Leave a reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Geplaatst onder: Dingen des levens
763 days ago | Short URL