Neuters gonna neut…

2 Weken geleden lanceerde grote voorbeeld en heldin Eva Mouton (ik beken: ik ben fan!) haar “Neuters gonna Neut” sweater exclusief in babyroze versie.

Omdat ik als social media marketeer stiekem (en niet zo stiekem) “Haters gonna hate, Potatoes gonna potate” als slagzin in moeilijke tijden aan mijn bureau heb hangen, wou ik soortgelijk statement ook wel in trui-vorm hebben. Babyroos deed me, in tegenstelling tot de zwarte variant, net iets minder verbleken en woorden als “biologisch” en “beperkte oplage” doen ook mijn vrouwenhart sneller slaan. De aankoop was nog maar net beklonken of de postbode arriveerde met de trui. Even nog een Eva Mouton’ke doen om deel te nemen aan haar fotowedstrijd en mijn garderobe was uitgebreid met een eerste statement-sweater.

Een week later stond ik op een doordeweekse dinsdag op. Al scrollend door mijn newsfeed bekeek ik de recentste posts van vrienden en kennissen. Plots zag ik 1x “WTF Zaventem”, vervolgens werden de berichten talrijker, de boodschappen duidelijker. Er was een aanslag gepleegd op de luchthaven, de plaats waar iedereen die me lief is wel eens passeert. Ook een metrostel bleek het doel te zijn van terroristen. Het enige woord wat zulke personen correct omschrijft.

Na de feitelijke berichtgeving kwamen (naast verdriet, rouw en angst) ook andere emoties los. Er werd met de vinger gewezen. Naar links, naar rechts, naar politieke kringen boven, naar politiekorpsen onder. Naar het oosten, naar het westen en alles daartussenin. Na het stilstaan moeten er lessen getrokken worden, schuldigen (naast de daders) gezocht worden en iedereen zijn mening gezegd worden. Ook ik, met deze blog. Een mening op de meningen.

Want wat me de afgelopen dagen opvalt is dat na de stilte het geroep steeds luider wordt. De extremisten (zowel links als rechts) grijpen de gebeurtenis aan om het gelijk aan hun zijde te krijgen. Enkel heeft niemand ditmaal gelijk en waren er op 22 maart geen winnaars, enkel maar verliezers…

“Neuters gonna Neut” en net die overschaduwen, naast het verdriet, ook de liefde die nog onder de mensheid heerst.

Om het met een prachtige tweet af te sluiten:

Tweet aanslag

 -en laat ons vooral die fase “hoop” niet overslaan. <3

Leave a reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Geplaatst onder: Dingen des levens,Kritikaster
508 days ago | Short URL