Gezien: Boyhood

Afgelopen zaterdag trokken we richting Antwerpen voor de film Boyhood. Ik wil me niet laten beïnvloeden door recensies maar omdat de kritieken zo lovend zijn, had ik hoge verwachtingen van deze film. Des te meer omdat met dit project een stukje filmgeschiedenis geschreven wordt.

De regisseur, Richard Linklater, draaide deze film overheen 12 jaren en gebruikte steeds dezelfde acteurs. Zo stapte hoofdrolspeler Mason, gespeeld door Ellar Coltrane, op 7 jarige leeftijd in dit project. Je ziet de personages letterlijk groeien en ook – excuseer – verouderen gedurende 165 minuten.

Van kind tot puber, de typische school-perikelen, de eerste liefde, het eerste liefdesverdriet, afstuderen… tot scheidingen, hertrouwen, je carrière omgooien, ouderschap, financiële strubbelingen. Iedereen vindt zijn of haar situatie wel terug. Je zit geen 165 minuten op het puntje van je stoel maar bent toeschouwer van het dagelijks leven van anderen. Zonder Facebookfilter waardoor ieders leven er rooskleuriger uitziet.

Ik kwam buiten en dacht na. Het leven gaat inderdaad razendsnel aan je voorbij. Ik dacht aan mijn middelbaar, eerste liefde (gevolgd door het eerste liefdesverdriet), mijn jaren studeren in Antwerpen, de eerste job, Think Tomorrow, Stijn… Ook al klinkt het wat zweverig, na het bekijken van deze film wou ik dat ik er meer van genoten had. De tijd flitst voorbij, net zoals deze 2,5 uur durende prent. Enkel doet Boyhood je wel stilstaan en remt het je dagelijks leven heel eventjes af.

boyhood
Geplaatst onder: Kritikaster,Vind ik leuk
1052 days ago | Short URL

Rijmen en dichten…

Mijn liefde voor de Efteling is al langer duidelijk. Het blijft het enige pretpark waarvan ik vind dat het totaalplaatje klopt. De attracties worden goed onderhouden, de muziek doorheen het park is perfect afgestemd op de sfeer, de keuze en kwaliteit van het eten… Het blijft ook een speciale plek voor Stijn en ik. Het was 1 van onze eerste officiële dates, en alvast 1 die ik nooit zal vergeten.

Toen de Facebookpagina van Albert Heijn België een wedstrijd lanceerde waarbij je duo-tickets kon winnen, twijfelde ik niet langer. De vraag was hoe een ideale dag in de Efteling er zou uitzien. Ik kroop in mijn pen (of liever gezegd toetsenbord), met onderstaande tekst als resultaat.



Hoe mijn ideale dag in de Efteling er zou uitzien?
Past niet in 5 regels, maar een stuk of tien…

We beginnen met vrolijk dansende schoenen,
de arme Assepoester die zit te boenen.
De trollenkoning op zijn troon,
een kikkerprins met een gouden kroon.

Vervolgens trekken we naar het land van Laaf,
dat kleine werkvolkje, zo braaf.
Vliegen we door het duister in de Vogel Rok,
vergeten we dat sprookje met die zwavelstok.

Tollen we rond bij Monsieur Cannibale,
gaan we met de Bobslee in vrije val.
Strijden we heftig bij Joris en de draak,
bij verlies nemen we gewoon zoete wraak.

Na een uitgebreid dessertje in Het Witte Paard,
trekken we nog eenmaal de wilde kaart.
Gaan we in de Python meerdere malen overkop,
kiezen we met de Vliegende Hollander voor het ruime sop.

Eindigen doen we bij de grootste fontein,
ideaal als afsluiter van dit festijn.
Hopelijk vinden jullie dit gedichtje tof,
over de Efteling heb ik niets dan lof!



Enkele dagen later kreeg ik het fijne nieuws dat ik gewonnen had. Er bestaat geen leukere manier om de dag te starten dan dit bij de post te vinden. Efteling, in september komen we er weer aan!

Efteling tickets
Geplaatst onder: Dingen des levens,Vind ik leuk
1065 days ago | Short URL

Een plek onder de zon

Je kent het liedje wel… “Het is gebeurd” zou Erik Van Looy zeggen. Afgelopen maand kochten Stijn en ik een huisje. Het was een zware bevalling, met vreugde en onzekerheid. Zou het ons lukken om zelf een lapje grond met baksteen op deze aardbol te bemachtigen? Na meer dan 5 jaar huren, waarvan het grootste gedeelte alleen wonend en het opstarten van een eigen zaak bleven er niet veel spaarcenten over.

We trokken langs Immotheker, Hypotheekwinkel en een hele rij banken om te horen wat de mogelijkheden waren. Een full-time job gedurende een week, waarbij je heel wat leert. Uiteindelijk is het ons gelukt. Mede dankzij de rentevoet die in deze periode bijna de grond kust. Binnenkort bezitten we 359 vierkante meter aardbol en een huisje uit de jaren 60′, momenteel nog bewoond door de eerste eigenaars.

Bij het einde van ons huurcontract verhuizen we. Het zal pas begin 2015 zijn wanneer we de schuurmachine, de drilboor en de verfborstels uit de kast halen. Terwijl zijn we volop bezig met inspiratie te verzamelen op Pinterest. Benieuwd naar onze stijl? Hopelijk kunnen we binnenkort de voor- en na- foto’s tonen. Tot dan kan je onderaan al eens een kijkje nemen naar ons nestje en wat we er op termijn van willen maken.

Geplaatst onder: Dingen des levens
1074 days ago | Short URL

Welk type Facebookgebruiker ben jij?

Je hebt de actieve gebruikers die dagelijks of meer posten. De slapers waarvan je nog amper wist dat je hem of haar in je vriendenlijst had staan. De gamers waarvan de spelverzoeken zich eindeloos blijven opstapelen. De moeders die hun kinderen steeds in de spotlight plaatsen… Elk type gebruiker vindt op Facebook wel zijn of haar gading. Maar tot welk type behoor jij? Of ben je een mix van meerdere types? We plaatsen niet graag mensen in hokjes, maar bij deze post lieten we ons een goed gaan. Hieronder een overzicht van de opvallendste type Facebookgebruikers.

De Stalker

Deze gebruiker lijkt niet actief op Facebook, maar gebruikt het social media platform eerder om mensen in de gaten te houden. Bots je toch eens op hen in “real life”, ben je wellicht verrast hoeveel deze persoon over jou weet. Ook online hebben stille waters dus diepe gronden.

De Babyboomer

babyboomer

Je kent hen wel, de generatie Babyboomers die vlak na de oorlog geboren werd. Deze 55-plussers ontdekken steeds meer de weg naar Facebook. Via hun profiel hebben ze een handvol vrienden, ook vaak babyboomers of familieleden. Deze groep gebruikt Facebook voornamelijk om contact te houden met hun kinderen of om up-to-date te blijven van de laatste vorderingen van hun kleinkinderen.

De Newbie

newbie

Deze gebruiker is erg actief op Facebook en helemaal mee met de laatste trends. Hij / zij neemt regelmatig selfies met de nieuwe technologische speeltjes. Het liefst zou deze gebruiker alles ‘liken’ en van elke online gebeurtenis rechtstreeks op de hoogte gebracht worden. Dit type vind je dag en nacht online. Ook op de eettafel heeft de smartphone een vaste stek, tot grote ergernis van tafelgenoten.

De Mama’s

mama

Zo goed als elke glimlach van de kleine (b)engel wordt digitaal vastgelegd en gedeeld. De eigen profielfoto wordt al snel ingeruild voor een kiekje van zoon- of dochterlief. Eigen kind, schoon kind en dat mag heel de wereld weten. Dit geld trouwens ook voor sommige dierenliefhebbers. Vervang hierbij in bovenstaande regel ‘kind’ door ‘kat/hond…’ etc.

De Gamers

gamers

Net zoals de Newbie vind je deze type gebruiker dag en nacht online. Ze hangen echter niet gekluisterd aan hun smartphone, maar aan hun pc. De gamer zijn of haar profiel geeft een overzicht van de behaalde highscores in ‘Crystal Island’, ‘Pudding Pop’, ‘Pepper Panic’ etc. Het begon ooit met Farmville, maar nu versturen deze gebruikers meer verzoeken dan je lief is.

De Slapers

slaper

Er zijn heel wat ‘slapende’ accounts op Facebook. Dappere Babyboomers die er ooit aan begonnen maar uit schrik om hun privacy bloot te geven weer afhaakten. Mensen die enkele posts op hun profiel plaatsten maar algauw ontdekten dat het niets voor hun was. Deze profielen hebben vaak geen profielfoto en bevatten een minimum aan informatie.

De over-sharers

sharen

Sharing is caring! Als je op 5 sterren restaurant bent kan het uitzicht van je maaltijd wel eens interessant zijn. Maar weinig mensen hebben boodschap aan de inhoud van  je ontbijt, middag- en avondmaal. Dit geldt ook met emoties. Liefdesverdriet is vreselijk en natuurlijk draait het op social media niet enkel om happiness. Maar elke dag je emoties online gooien (gevolgd door een reeks emoticons) is ook niet goed. Deze gebruiker heeft geen enkel probleem met privacy.

 

Geplaatst onder: E(m)marketing,Uncategorized
1079 days ago | Short URL

Mengelmoes

Ken je dat gevoel? Het gevoel van het kastje naar de muur gestuurd te worden… Ik had dit jaren aan een stuk. Een machteloos gevoel, wat me soms zowel kwaad als droef maakte.

Het is niet de bedoeling om mijn medisch dossier online te gooien, maar ik hoop met deze blog ergens mensen te helpen. Ik weet dat mijn verhaal geen zeldzaamheid is. Doorheen het afgelopen jaar kwam ik steeds vaker mensen tegen die zich ook ergens tussen de kast en de muur begaven.

Mijn eerste klachten begonnen reeds 10 jaar geleden. Ik at en snoepte graag, maar had vaak darmklachten en bleef erg mager. Al erg snel werd “spastisch colon” genoemd. Onder die term kreeg ik medicatie voorgeschreven en werd ik naar huis gestuurd. De medicatie greep echter niet aan en doorheen de jaren waren er momenten dat de pijn niet te harden was.

In 2010 greep men uiteindelijk dan toch in met een ademtest om te controleren of ik niet lactose-intolerant was. Wat ik niet wist was dat mijn toenmalige huisarts deze had opgestuurd naar Leuven en vervolgens haar praktijk verhuisde. De uitslag verdween spoorloos uit mijn medisch dossier. De huisarts verzekerde me echter dat de uitslag negatief was, anders had ze me de resultaten voorgelegd en ingegrepen.

Jaren gingen voorbij en een keer belandde ik zelfs op spoed. De specialist vroeg me wat ik als laatste maaltijd gegeten had en reageerde met “maar jij bent lactose-intolerant”. Ik antwoordde al snel dat ik daar recentelijk op getest was en dat de uitslag negatief was. Einde van die stelling, maar helaas niet het einde van mijn klachten.

Afgelopen zomer werden de klachten ernstiger. Mijn huisarts geloofde me niet. Ook niet wanneer ik vertelde dat de medicatie tegen spastisch colon niet aansloeg. Het was de stress als zelfstandige, het zat tussen mijn oren en ik fixeerde me er te hard op. Ik leefde toch gelukkig en moest kijken naar mensen met Fibromyalgie, die hadden het pas erg.  Ik kreeg geen doorverwijzing meer naar een specialist omdat het verhaal voor haar eindigde. In die periode kwam na 3 jaar mijn latose-test bovendrijven, die wel positief bleek te zijn wat voor mij een deur opende.

Ik nam met het verhaal van mijn huisarts echter geen genoegen en trok naar een andere arts. Daar kreeg ik wel een doorverwijzing naar een specialist in Herentals die mijn klachten gelukkig ernstig nam. Een test en een week later bleek ik enorm intolerant aan Fructose te zijn. De maximumwaarde van 20 op de ademtest werd grondig overschreden met een waarde van 130. Van de test alleen al was ik behoorlijk ziek. Na jaren van het kastje naar de muur gestuurd te worden weet ik sinds vandaag dat mijn klachten (en andere kwaaltjes) het gevolg zijn van lactose en fructose intolerantie. Volgende week heb ik een eerste afspraak met een voedseldeskundige en start ik met het FODMAP-dieet.

Wat een einde bij mijn huisarts was, was voor mij gelukkig een nieuw begin. Geef dus nooit te snel op als het gaat om je eigen gezondheid, want je beseft al snel dat dat het àllerbelangrijkste is en je leven stevig kan beïnvloeden.

lactose-intolerant

 

 

Geplaatst onder: Dingen des levens
1086 days ago | Short URL

These are a few of my favorite teas

Ik lust geen koffie. De smaak wist me in het verleden nog nooit te bekoren en daarom zweer ik al enkele jaren trouw aan mijn kopje thee. Niet ‘s ochtends maar ‘s avonds vind je me het vaakst terug met een tas thee in de handen. De “Sleepytime” thee van Celestial Seasonings is mijn trouwe badpartner. De ultieme combinatie om heerlijk te ontspannen voor het slapengaan. Want ik ben helaas een piekeraar eerste klasse.

Een tweede favoriet die me tijdens de winterdagen vaak geholpen heeft, is de Lemon & Ginger thee van Clipper Tea. Deze thee is ideaal om allerlei verkoudheidskwaaltjes en keelpijn te bestrijden. Toeval of niet dat beide merken 100% natuurlijk zijn en bovendien hun waar mooi weten te verpakken. Alleen al voor de doosjes zou ik al hun theesoorten kopen en een open keukenkast installeren.

Wat is jullie favoriete thee?

clipper tea lemon ginger

Geplaatst onder: Vind ik leuk
1166 days ago | Short URL

Limited collection BRÅKIG – Ikea

De lente is aangebroken. Dé ideale tijd voor de jaarlijkse lentekuis en om de woonkamer nog eens te herinrichten.

Afgelopen weekend trokken we naar Ikea in Eindhoven. Niet alleen omdat de Burger King daar een vestiging heeft, maar ook omdat Ikea Nederland de tijdelijke collectie BRÅKIG verkoopt. Deze limited collection wordt gekenmerkt door fijne pastelkleuren en moderne prints. Ikea omschrijft het zelf als een gedurfde mix van Deens design, mode en kleur.

Ik ben helemaal fan van Scandinavisch design en liet mijn oog meteen vallen op enkele kussenhoezen en kommetjes. Jammergenoeg waren enkele stuks al uitverkocht (de collectie loopt al van begin februari), maar toch blijft het te moeite om onze noorderburen een bezoekje te brengen. Zoals we van Ikea gewend zijn is het prijskaartje erg aantrekkelijk. Reden meer om je woonkamer extra kleur te geven! Het servies past perfect bij mijn nieuwe retro-kasten en Tomado rekjes. Meer nieuws over ons nieuw interieur volgt binnenkort op mijn blog.

brakig_ikea
Geplaatst onder: Vind ik leuk
1184 days ago | Short URL

Kringwinkel domper

Zeer teleurgesteld door de kringwinkel van Herentals. Voor mijn 4 stoelen die ik vorig jaar binnenbracht vragen ze 240 euro onder het mom dat het “echte” stoelen zijn van Arper design met volgende foto erbij. Wanneer ik hen erop aanspreek dat het mijn stoelen zijn die ik bij E.R. Meubelen kocht (een simpele meubelwinkel in Lichtaart – die geen design verkoopt) voor 50 euro het stuk (met foto), melden ze op arrogante toon dat hun prijsbepaler een echte design-kenner is en ik me vergis.

De stoelen komen overigens totaal niet overeen met de afbeelding van het echte design en zijn ook niet gemerkt. De stoelen die in de kringwinkel staan zijn van plastiek en de stoel naar waar ze verwijzen met het plakkaat is van leder. Jammer dat ze mensen zo verkeerd inlichten. In het begin dachten ze dat ik uit mijn nek aan het slaan was tot ik de afbeelding van de stoelen in mijn vorige keuken liet zien. Hopelijk trapt niemand hierin… Mochten ze het bewijs kunnen leveren dat het om echt design gaat mogen ze dat zeker doen en dan is het plakkaat volledig terecht. Maar zo mag je geen onwetende mensen aanzetten tot aankoop. Inzoomen op de vermelde stoel van Arper design kun je hier (bekijk zeker even de lederen afwerking).

 

 

Geplaatst onder: Dingen des levens
1203 days ago | Short URL

Polaroid – The impossible project

In oktober 2008 startten enkele oude werknemers van de Polaroid fabriek in Enschede “The Impossible Project“. Nadat Polaroid al zijn fabrieken had gesloten, besloten Florian Kaps en André Bosman het fabriekspand in Enschede op te kopen. De originele productietechniek was echter al verloren gegaan, waardoor het team helemaal opnieuw kon beginnen met de ontwikkeling van een nieuw productiesysteem.

Samen met 10 oude werknemers lanceerden ze een nieuwe variant van de Polaroid films voor de traditionele camera’s. Verder bliezen ze oude toestellen nieuw leven in door ze te reviseren. Een project waar Polaroid-liefhebbers erg dankbaar voor zijn.

Aangezien ik al een tijdje plannen had om me een nieuwe analoge camera aan te schaffen leek het me leuk om voor een Polaroid te gaan en mijn steentje bij te dragen aan dit project. Na 60 euro overgemaakt te hebben, wachtte ik vol spanning af op mijn “Refurbished 80 Style 600 Camera”. Ze worden geleverd in een papieren zak en je krijgt een willekeurig model uit de jaren 80 toegewezen (635, 636, One step, Sun 600 of dergelijke). Vrijdagnamiddag was het zover en arriveerde mijn pakketje netjes via de post. Na opening kwam ik oog in oog met de Polaroid Sun 600, een echt pareltje.

De films kocht ik voor 19 euro (voor 8 stuks) bij Grobet in Antwerpen en afgelopen zaterdag was onze eerste Polaroid foto een feit.

Op Ebay of op 2dehands vind je wellicht enkele modellen goedkoper, maar ik ben erg blij om projecten als deze te steunen. Overigens krijg je er nog netjes een jaar garantie bovenop dus dat kan niet missen. Zonder “The Impossible Project” waren er alvast geen Polaroid films meer te verkrijgen en stonden duizenden fotografieliefhebbers in de koude. Ik ben alvast erg blij met mijn aankoop en weet wie mij, naast Stijn, straks gaat vergezellen op reis naar Frankrijk.

Polaroid Sun 600

 

Geplaatst onder: Dingen des levens,Vind ik leuk
1250 days ago | Short URL

Relaties en afwasmachines

Afgelopen maand kochten we een afwasmachine en gisteren werd ze geïnstalleerd in onze keuken. Tot grote vreugde van de vriend en ik, want per dag besteden we (door een slecht werkende boiler) zowat een halfuur aan de afwas. Sinds ik een lactosevrij dieet volg en we daardoor vele uitgebreider koken was de afwashulp meer dan welkom.

Een nieuwe grote liefde en hulp in drukke dagen. Wanneer ik vrolijk vertel over de nieuwe inwoner, kreeg ik echter meerdere malen een bizarre reactie. Eentje waar ik eigenlijk van schrok. Enkele koppels die ik ken zweren trouw aan afwassen met de hand en bannen het toestel bewust uit hun huis, omdat afwassen het moment is dat ze echt met elkaar praten.

Terwijl ik met de vriend aan tafel genoot van een heerlijke uitgebreide maaltijd dacht ik over die stelling na. Het lijkt me vreemd dat vuile vaat nodig is om een kwaliteitsvol moment met je partner te hebben. Wat doen mensen tijdens het eten? In de sofa? Voor het slapengaan? Ik geef toe dat ik in de winter me ook sneller schuldig maak om na het eten achter de buis te kruipen, maar zeker niet zonder een uitgebreid gesprek en gezellig te tafelen met de vriend. Voordien lieten we de afwas vaak voor wat het was en gingen we samen fietsen, zwemmen, mini-golfen, scrabble’en, een avondje laat winkelen in Wijnegem, nog naar de supermarkt etc.. Om de volgende dag op een berg vuil servies te botsen. En gisteren? Maakten we gezellig en zorgeloos een cake, wetende dat het afwasmachine nadien al het vuile werk zou opknappen.

Dit is zeker geen gesponsorde blog die aanmoedigt om te investeren in een afwasmachine, maar eentje die aanmoedigt om te investeren in meer kwaliteitsvolle momenten met elkaar. Uiteindelijk geniet onze kat (helaas niet op de foto) ook van de lege lavabo.

afwaskat
Geplaatst onder: Dingen des levens,Kritikaster
1261 days ago | Short URL